Wszyscy czasem jesteśmy szaleni.

"Widziałam twój kraj, poznałam go.
Nie wiem, dlaczego wydaje
mi się taki znajomy.
Tu też jest ten sam wieczór,
ten sam poranek.
Mój kraj jest taki sam...
jak twój..."
---
Nie wiem, co mnie natchnęło na napisanie posta. Poza tym, że od miesiąca nie było tu notki.
W ogóle, z soczewkami kontaktowymi już się nie męczę - nauczyłam się po jednym dniu szybkiego zakładania jak i ich zdejmowania. Co dla mnie jest wyczynem, biorąc pod uwagę fakt, że na jedno oko prawie nie widzę, a drugie lata mi w tę i z powrotem xd.
No i teraz szukam strun do mojej starej gitary, jeszcze po wujku. No cóż, nie jest tak naprawdę moją własnością, bo była u siostry, ale zabrałam gitarę do siebie, bo siostra (tak Banan, TA siostra) zamiast naprawić wyrzuciłaby ją, a instrument jeszcze się do czegoś nadaje. Tylko te struny. A jak już będą strony - będzie brzdąkanie granie i fałszowanie śpiewanie :3.
Ach, a poza tym, przyjaciółka się nie odzywa. Piszę esemesa czy da mi znać, jak już będzie miała czas. Zero odpowiedzi. Po dwóch tygodniach piszę, czy ma czas, bo czekam na moją książkę. Nadal nic. Co jest? Czuję że się napraszam, ale z jednej strony się martwię. Niby powinnam pójść za radą Dżasmy i sobie odpuścić, bo już tyle razy mnie wystawiła, ale z jednej strony znam ją i wiem, jakie ma problemy i wiem, że nie mogę, bo wiem, jaka ona jest. Tylko że mnie to rani.

 

 

 

 

 

 

 

Ach, już 15 marca. Moja czarodziejka Victoria obchodzi urodziny xddd.
Do napisania <3.